drinka i zerkając w lustro nad barem, dyskretnie obserwował salę.
Ale to się zmieniło.
– Miło było cię poznać – odpowiedział. Słońce odbijało się od dachów samochodów.
- Tak - zgodziła się Sylvie. - Zawsze to lepsze niż siedzieć i płakać. Wśród tych kutasów, których aresztujemy, mamy wystarczająco dużo mazgajów. Nic, tylko użalają się nad sobą. Biedactwa. Przecież to nie ich wina, że zeszli na złą drogę. Mieli trudne dzieciństwo, tatuś bił, mamusia piła, nauczyciel się uwziął... W Nowym Orleanie też macie takich?
pojemniku, zabrał pepsi i wyszedł przez przeszklone drzwi w zapadający mrok.
– Co do cholery! – Wrzasnęła porywaczka. – Co to za hałas? Co ty tam wyprawiasz?
przed śmiercią. Naprawdę chciała ze sobą skończyć?
Nie żyje!
Nie.
sprawy.
więcej szczegółów. Oczywiście nie wszystkie, policja nigdy nie ujawnia wszystkiego, żeby w
złożą jej życzenia!
w głębi serca wiedziała, że ta wariatka, morderczyni, która poprzysięgła Bentzowi zemstę,
– Nadal uganiasz się za duchami?

niego po drugiej stronie. I już za chwilę przyprawa True krążyła

Wyjmuję oliwkę z kieliszka, wysysam nadzienie, rozkoszuję się smakiem i zapachem
– Chyba tak. – Wzruszyła ramionami.
W jej głowie eksplodował ból, niemal straciła przytomność, ale usiłowała zachować

nigdy jej nie zobaczą, i babcia w Santa Barbarą, i jeszcze Kurt, jej niby chłopak...

wolały normalnych, spokojnych facetów. Tylko że to nie była już
lodowata nienawiść. Pavon spojrzał w te oczy i zobaczył własną
Gdyby próbował wszystkiego się wyprzeć, może nawet by mu

opadnie. Bezy cytrynowe, krem koksowy, creme brulee, toffi, ekierki. Wszystkie królowały

Pytanie za sto punktów brzmiało: co teraz będzie? Co poczną?
Paso. Gallagher był twardym i zdeterminowanym człowiekiem,
nigdy nawet nie zadał sobie trudu zbadania kwestii nazwiska od